TBK madde 349 ve 350 ile 345 arasındaki fark nedir?

Türk Borçlar Kanunu'nda yer alan 349, 350 ve 345. maddeler, kira sözleşmeleriyle ilgili farklı durumları düzenlemektedir. Bu maddelerin her biri, kiracı ve kiraya veren arasındaki ilişkileri belirleyen özel hükümler içermektedir. Aile konutu, kiraya verenin ihtiyaç durumu ve kira bedelinin belirlenmesi gibi konular, bu maddelerin odak noktasıdır. Bu nedenle, her bir maddenin içerdiği hükümler ve uygulama alanları, kira sözleşmeleri açısından büyük önem taşımaktadır.

Türk Borçlar Kanunu (TBK) madde 349 ve 350 ile 345 arasındaki temel farklar şu şekildedir:

• Madde 349: Aile konutu olarak kiralanan taşınmazlarda, kiracı eşinin açık rızası olmadıkça kira sözleşmesini feshedemez. Eş, haklı bir sebep olmaksızın rızasını vermekten kaçınırsa, kiracı hâkimden bu konuda bir karar talep edebilir.

• Madde 350: Kiraya verenin, kendisinin veya belirli yakınlarının konut veya işyeri ihtiyacı nedeniyle kira sözleşmesini dava yoluyla sona erdirme koşullarını düzenler.

• Madde 345: Kira bedelinin belirlenmesine ilişkin davanın her zaman açılabileceğini belirtir, ancak yeni dönemin başlangıcından en geç 30 gün önceki bir tarihte açılması veya kiraya veren tarafından bu süre içinde kiracıya yazılı bildirimde bulunulması durumunda, mahkemece belirlenecek kira bedeli, yeni kira döneminin başlangıcından itibaren geçerli olur.

Özetle, madde 349 aile konutu ile ilgili fesih koşullarını, madde 350 kiraya verenin ihtiyaç nedeniyle tahliye koşullarını, madde 345 ise kira bedelinin tespiti için açılacak davaların koşullarını düzenler.